Profil de kwannida.° ● ｡ ° ｡｡~╰☆╮TuNe~By~K...PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
.° ● ｡ ° ｡｡~╰☆╮TuNe~By~Kw@NzZ╰☆╮~｡.° ● ｡ ° ｡๑۩۞۩๑ Life is one big party when you’re still young But who’s gonna have your back when it’s all done It’s all good when you’re little, you have pure fun ๑۩۞۩๑ 27 mars *-* ??
กลับมาอัพ มายสเปซอานนี้บ้าง
หลังจากเล่น myspace.com ตลอด
จาว่าไป เพื่อนๆไม่ค่อยออนเอมดึกๆกานเลย
เราก้อว่างดึกๆซะด้วย
เข้าไปอ่านสเปซไอ้หนุ่มมา
ไมมีแต่ข้อคิดวะ เดวจากลายเปงคนคิดมากหรอกเมิง
อ้วนเอาๆ แข่งกานหรือไงวะ
เดวชนะติ๊บหรอก ติ๊บมาแพ้ละพาลนะเฟ้ย
โดนงวงฟาดเอาละจากรี๊ด
ช่วงนี้เที่ยวหนุกหนาน ตลอดเดือนเลย
วันพุธนี้มีทัวร์จานอ้อมซะด้วย
แต่วันอังคารดันนัดกันไป นั่งเล่น
ง้านก้อไปนอนในรถเอาละกาน หุหุ
energy ไม่หมดง่ายๆหรอก
เรามันถ่านอัลคาไลน์อยู่ละนี่นา
แอบวุ่นๆเรื่องหาเอกสารไปอังกิด
แอบเซงที่ดูเกรดไม่ได้เพราะไม่ได้คอมเม้นจาน ซวยไป
แอบเคืองน้องตัวเองเอาคีย์การ์ดเข้าคอนโดไป เลยกลายเปงคนเถื่อนเข้าห้องไม่ได้
แอบบ่นไอ้นุ่นเรื่องเรียนต่อของมัน ยังงงกะชีวิตอีกนะเมิง
แอบคิดถึงเพื่อนๆว่ะ ไม่เจอหน้านานละนะแกงค์ร่มรื่นอะ
แอบขำเมื่อนึกถึงตอนไปมหาลัย
แอบตกใจกุเรียนจบแล้วหรอวะเนี่ย
แอบหิวเล้กๆ เพราะตอนนี้มานจาตี5แร้ว
แอบกิน กินไมโลอย่างแนบเนียนเพราะไอ้อันมันหลับแล้ว เดวมันลุกขึ้นมาด่า
แอบฟังเพลงไปด้วย พี่ฟลิคร้องเพลงเพราะเจงๆ
แล้วทามไมต้องแอบวะ เพราะกุมีมารยาท 555
อัพเดทกิจกรรมเพื่อนๆ(เท่าที่ออนเอมละเจอ)
ปุ๊ก กาลางอินเลิฟ
วิน ออกงานสังคม(งานศพ กฏิน ผ้าป่า โกนจุก)
กาติ๊บ อกหัก กร๊ากๆๆๆ
แอน เช้าอยู่โรงบาล กลางวันอยู่คุก(ขับรถเรวโดนจับ) กลางคืนอยู่ในผับ
เฉียง หายหน้าหายตา เปงจ่าเต่าไปแร้ว
บอย ไกด์ส่วนตัวไอ้หนุ่ม
หนุ่ม นอนแคะสะดือ+มองพัดลมบนเพดาน
เบลล์ เกบเศษสะดือของไอ้หนุ่ม เยบปักถักร้อยอยู่บ้าน
แจง เปงอิแจ๋วที่บ้านไปละ ทามไรไม่รุยุ่งทุกวัน บีซี่เกินละ
ยาว ซุ่มเรียนภาษาจีน วางแผนฮันนีมูนที่เมกา
น๊อต หายของจิง เอมก้อไม่ออน โดนอุ้มไปละมั้ง
โย เข้ากลีบเมฆอีกคน ลุงแกอินเลิฟปล่อยแกไป
แมะ เมษาไปทามงานระยอง
นก เกบกวาดเช็ดถุบ้าน ออกไปดูหนังตามประสา
เน อินเลิฟอีกคน หายไปฝากท้องละมั้ง
บอม พาเนไปฝากท้อง 5555
อาร์ม นอนอืดอยู่หอ ไม่ยอมกลับบ้าน
นุ่น แชท+ไปเที่ยวกะกุ+วุ่นวายเรื่องต่อโท
พี่ต่อ ผ่านมาผ่านไปไม่ทันได้คุย
เฟริ์น เดกแนวไปดูเมโลดี้ออฟไลฟ์ไม่ชวนกุ sad
เพน ได้ข่าวว่าป่วย
ขวัญ นั่งพิมพ์ให้อ่านอยู่เนี่ย
เล่นเกมอยู่ออกมาอ่านพวกแกก้อoffline กันไปละ
อยากร้องเกะอ่ะ ไม่ได้แหกปากหลายวันแล้ว
ผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการ
5 décembre เก๋า เก๋า
วันนี้ไปดูเก๋า เก๋ามา ไม่ได้ตั้งใจไปดูหรอก กะจะไปช๊อปปิ้งตรงเมเจอร์เฉยๆ แต่แล้วเดชะบุญ มานปิดวันจันทร์นี่หว่า แซดเลยคับท่าน ตัดสินใจไปดูหนังก้อได้ว๊า นุ่นก้ออยากดูเก๋า เก๋าพอดี วันนี้เข้าวันแรกซะด้วย ก้อรีบไปจองบัตรกันเลย แล้วก้อไปกินเสี่ยวหลงเปากัน รีบกินจนจุก ท้างๆที่วันนี้ก้อแอบลงไปกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำ ตอนเบรคจานเก๋ จนจานเก๋งอนไปแล้ว รุสึกแย่เลย จานโกดเนี่ย ที่ไปดูมานมีคอนเสริตด้วยบัตร200 รถเมล์โครตน่ารักเลย เจอพี่โป้ โหยชอบมั่กๆๆๆ เพลงกวนดี ฮาตลอดเรื่อง มุขควายๆ มาเล่นยังขำ พอดูเสด โจอี้ก้อเล่นคอนเสริตต่อ หนุกหนานๆ ร้องผิดๆถูกๆ โอเค ฮาพี่สองให้อภัย ดูหนังจบเกือบ5ทุ่มละ ไปช๊อปกานต่อ เหน็ดเหนื่อยมาก ท้างข้างหน้าเมเจอร์ ท้างแถวห้วยขวาง เล่นจนขาลาก นุ่นมาส่งกลับมาคอนโดตี1 ระหว่างทางผลัดกันบิ้ว อยากไปเที่ยว ขอซ่อมที่ไปescudoมันไม่มันส์อ่ะ เมื่อวันอาทิดอดไปดูละครถาปัด
อามโทรมาตามตอน4โมง
บัตรก้อดันซื้อแล้วด้วย เริ่ม5โมง ไปไม่ทันแน่ๆ
เศร้าเลย ดีที่อามไม่ได้ว่าไร
นู๋ขอโทดด-----------
วันนี้วันที่5ละ ถึงวันเกิดแมะพอดี
วันนี้แกเตรียมใจไว้เลย
โดนแกล้งแน่ๆ 5555
ขอให้แมะมีความสุขมั่กๆละกาน
อย่ากินเยอะนะ เดวบวม
สเปซก้อเลยมีแต่หมีแบบนี้อ่าแหละ
30 novembre สอบโปรเจคเสดแว้ว ก้อมีแอบเซงอยู่ด้วย
ตอบคำถามไม่ได้ ว้า
แย่จิงๆ ตื่นเต้นหัวใจจาวาย
แปลโจทย์ไม่ออก
ก้อรุอยู่นะว่าอาจานจาใบ้ให้
แต่ประโยคมานยาวเกิน แปลไม่ทัน
เนี่ยแหละได้เวลาละ
โปรเจคจบ หมดเวรหมดกรรมซะที
ทามไรจาได้หมดกังวล
ไม่ต้องติดโปรเจคอีก
เพื่อนๆหลายคนจาได้ว่างตรงกัน
ไปเที่ยวๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
พรุ่งนี้เรียน plan visit
ไปดูโรงงาน อุอุ
หวังว่าคงม่ายมีไรเกิดขึ้นนะ
ภาวนา เดวได้สาธิตวิธีการทำโรงงานพังอีก
สงสารตัวเอง จาไม่ดื้อไม่ซน
ไปชะอำ หนุกมากมาย
น้องๆน่ารักดี กิ๊กกิ้ววว
สำหรับคนที่ไปรุกันๆ
ที่ได้ตกปลา ลืมไม่ลง
พลาดละใครไม่ไป
พรีเซนวันพุธ เสาร์อาทิดไปชะอำ
ชิวไปหน่อย เอิ้กๆ พร้อมใจกานท้างกลุ่ม
Feel free 21 novembre นอนไม่หลับ T^Tลุกขึ้นมาทามไมนี่ ตีสองกว่าละ
จานอนก้อนอนไม่หลังหรือเพราะยังไม่ดึกพออิก
จาทามการบ้านอังกิดก้อไม่ได้ทาม
กระดึ๊บเอาโจทย์ไปลอกแล้วไม่คืน ฮึ่มมมมมม
พรุ่งนี้เสียบไม้เสียบลูกชิ้นจับปิ้งเลย
กลับมาจากดูเจมส์ มือบอนเกือบตี1
ภาคไหนรถมานพังตลอด จับไรเปนพัง
ท้างหิวท้างง่วง อาบน้ามแล้วก้อกินโอโจ้
อิ่มมานนิดนึง แต่นอนไม่หลับซะงั้น
หรือพักนี้กินช๊อคโกแลตมากไปป่าว
ไม่รุสิ เราก้อกินเยอะแบบนี้มานนานแล้ว
เปนยาเสพติดไปละ
คนบางคนซื้อเฟอเรโร่ รอชเช่อร์มาก้อไม่แบ่ง
ทามไมใจร้ายกะกุงี้วะ
แอบเซง เหนอีกทีเหลือแต่กล่อง
อยากกินนนนนนนนนนนนนนนนน
รุละ อาจเปนเพราะเราไม่ได้กิน
ความกังวล ส่งผลให้เครียด
หรอว๊ะ ฟุ้งซ่านละเรา
ตีเทนนิสดีกว่า ไม่รุดึกขนาดนี้จามีคนเล่นป่าว
เล่นน้อยๆก้อดี ไม่ขาดตอน
เกบตังซื้อรองเท้า แพงชิบ
เสื้ออีก ไม่มีก้อไม่เก่ง เซงเป็ด
ลองอัพดู คิดว่าสเปซมานเน่าละ
อัพเดทให้หน่อยละกาน วันที่ 26 ที่สยาม
มี MC Battles
วันที่ 1 มีไทเท ข้างพารากอน
12 juillet บ่น รั่วๆตั้งแต่เปิดเทอมมา กลับสู่ชีวิตนักศึกษา
จาอารายอีกล่ะ ต้องแหกขี้ตาตื่นไปเรียน มี2คำถามที่ต้องมานั่งฟัง 1 . ทามมายมะวานเมิงมาสาย ตอบ กุมาไม่ทัน อุอุ 2. ทามมายผอมลง ตอบ เพราะกุไม่ได้อ้วนขึ้น ไอ้ที่ผอมลงนี่ขอแจ้งแถลงไขเลยว่า กุไม่ได้ตั้งใจจาลด มานลดเองเฟ้ย ก้อที่ไม่สบายเปงภูมิแพ้ไง แต่ตอนนี้กุขุนมานขึ้นแล้ว แดรกตลอดเวลา นอกจาก2คำถามนี้ถามคำถามอื่นเปงกานมะ เริ่มทามโปรเจคและแหละ งานก้องอกเงย
ไอ้ตอนแรกให้รีไซเคิล1 2 3 4 5 ครั้ง ตอนนี้มานออกลูกออกหลานยางกะเห็ดหลินจือ เปลี่ยนเปนรีไซเคิล 5 10 15 20 25 5เท่าเลยว่า แยดดดดดดดดดดด ช่วงนี้เที่ยวบ่อยเจงๆ ออกทุกอาทิด
กุเฉยๆ แต่แมะมานก้อมาบิ้ว ยิ่งเปงคนบิ้วขึ้นอยู่ จัดไปอย่าให้เสีย ไปก้อไปวะ ไม่ขัดใจใครท้างน้าน สถิติ เที่ยว5วันติดกาน กุแดรกม้าไปแว้ว วันนี้ไอ้เน มาบอกอีกว่าอยากปาย
อ้าว ไอ้นี่ กุอุส่าเงียบ มาบอกแทนกุอีก เพื่อนๆได้ยินแล้วจัดวันมา หุหุ ช่วงนี้ฝนตกอยู่ด้วย ถึงจาตกกุก้อจาไป อิอิ ไปทีราย เหล้ายางไม่มา
บิ้วเองก่อนตลอด ก้อกุมันของกุ ใกล้จาถึงอินเตอร์ไนท์ละ
นอนนับวันรอดู ตอนจบ เรื่องไอ้มัมมี่ผีเสาไฟฟ้า รอบนี้มานจาให้พวกที่ตายแล้วตายอีกฟื้นอีกมะ กุไม่ฟื้นละนะ ตายซ้ำตายซ้อน เวปบอร์ดอินเตอร์ล่มอีกแล้วคร๊าบท่านนน
ขี้เกียจละนะ สมัครใหม่อีกหรอ ลุงzedaneทามอาวไว้
คงจามกานได้ 2 juin แว้บมาHappy Birthday นะตัวเอง (ซะงั้น)
อุอุ มีฟามสุข วันเกิด ล่าล้า~* เพี้ยงงงงงงงงง ขอให้สมหวังทู้กอย่างน๊า 30 mai ม่ายน่าเลยสุดท้ายก้อฝึกงานเสด เรื่องศ้าวจายอีกแว้ว วันพุธ มือบอนไปกดปุ่มไฟไหม้ ตอน5ทุ่ม เอาซะวิ่งกานท้างโรงงาน โดนด่ายับ มีมาสอบสวนด้วย ยกเว้นพี่ที่โรงงาน ม่ามีใครด่าซักคำ แซวกานซะงั้น พี่ปุ้ม เยี่ยมมากเลยน้องเด็กยุคใหม่กล้าคิดกล้าทำ มานกล้าเจงๆ พี้อุ้ย อ่านะเก่งมาก กล้านะนี่เล่นตอน5ทุ่ม พี่พจน์ คืนนี้ลากถังดับเพลิงไปฉีดเล่นเลย พี่ยูร ฉลาดนี่รุจักทดสอบเซฟตี้บริษัทใหญ่ๆ พี่สายัณห์ แกนี่ซนจิงเลย ฉลาดลึกนะเรา พี่มล เปรี้ยวจิงนะ คืนนี้เอาอีกดิ พี่สาว เดือนหน้ามาทดสอบเซฟตี้ที่โรงงานที จาให้กด พี่โอ๋ ดูมานทามไม่กลัวไรเลย แสบจิงๆ พี่ในออฟฟิซคนอื่นๆ เจ๋งไปเลยน้อง นึกงายนี่ ผู้จัดการ กุไม่ลืมมึงแน่ไอ้ขวัญ ขวัญอเลิท วันศุกร์มาวหนัก ปัดแก้วโต๊ะข้างๆหล่นกาจาย ชีวิตมานเศร้า เรื่องกลุ้มจายมีมาเรื่อยๆ เซงจิตเจงๆ หมดรมพิมพ์ นึกละเจบใจ กุขอเล่าเองจากปากดีก่า 13 mai T^Tและแล้วก้อผ่านไป1อาทิดสำหรับฝึกงาน
อาทิดที่สองคืบคลานเข้ามา อาทิดนี้งานยางเยอะอยู่เหมือนเดิม นี่แหละน๊าดินมานพอกหางหมู พี่สายัณห์แกก้อเร่งงานเหลือเกิน เอาความหวังของบริษัทมาขู่ซะงั้น เดวต้องรายงานให้แกดูอีก ว่าคืบหน้าไปไหน โอ้ยยยย กุละเหนื่อย พวก3หน่วยงานยางมะหนักขนาดนี้ นี่เกรดไม่เอา เอาแค่ผ่านมะผ่าน กุขอแค่เกือบไม่ผ่านก้อพอ เดวหยุดสามวันติดกานก้อได้พักผ่อนละ วันพะหัสง่วงอย่างแรง วันพุธแรดไปหน่อย เค้ามีเลี้ยงพระจอม บางมดกาน กุก้อเสรือกไปกะเค้าซะงั้น และแล้วเกือบแผนแตก ไปกินหมูกระทะเจอจ๊อดกะยิ้มละก้อแฟนยิ้ม มากะพี่ๆที่บริษัทมานกุก้อดันหันไปเจอ ต๊กกาจายหมดร้องเฮ้ยยยย กำ ดันทักเดกลาดกระบัง มานจาจับพิรุธกุด้ายม้ายนี่ แรกๆกุก้อดำน้ำทามเปนเด็กบางมด ท่องแทบตายรุ่น30 รหัส46210027 เอากะเค้าซะงั้น หน้าด้านจิง กินๆได้ซักพักเริ่มอายว่ะ ไปนั่งกินโต๊ะไอ้ยิ้ม กะไอ้จ๊อดต่อ แมร่งเสริฟเหลือเกิน ของเหลือๆนี่ปิ้งให้ดีนัก มานดีจายกานที่มากินของเหลือๆช่วย แล้วจนอิ่มกุก้อกลับไปที่โต๊ะเดกบางมด มานก้อเริ่มถ่ายรูปละ กุก้อแจมอีกตามเคย สุดท้ายมานให้แนะนำตัวกะรหัส เอาละทีนี้อาศัยความหน้าด้าน ไล่มาเรื่อยๆจนถึงกุ ขวัญ รหัส27 ค่ะ เอิ้กๆละก้อทามหน้าเรียบร้อย ผ่านเฉย มีพี่รหัส28มาทัก ว่าใกล้ๆกัน ดีละแหละทีกุไม่รหัสเดียวกะมาน ไม่ง้านยาวเลย แล้วก้อฟรี1มื้อ มานอนหอชุ่มกะหมิ่นมาน เล่นกานจนดึก เช้าตื่น6โมง รอรถรับพนักงาน ไปบริษัท กุง่วงโคด เริ่มทามตัวเปนงู เลื้อยไปเลื้อยมา จนหลับ พี่สายัณห์ก้อโผล่มาเปนระยะ เลยเล่นโอเอกซ์กะชุ่มแก้ง่วง พี่สายัณห์ก้อเดินมาอีก กุเหนก่อนชุ่มมาน กุเลยขำที่พี่เค้ายืนดู ชุ่มมานก้อบ่นไม่รุจาลงตัวไหน ก้อเลยเอาตรีนสะกิดรองเท้า มานไม่รุสึกอีก เลยก้มไปดู สะกิดแต่รองเท้าว่ะ ตรีนมานอยู่นู่น ยิ่งขำไปใหญ่ พี่สายัณห์ก้อยืนดูเงียบๆ สุดท้ายไอ้ชุ่มก้อรุตัว 555+ แกเลยเรียกมาฟังงานของหมิ่น กุจาหลับ ตาหนักโคด จนแกเริ่มจับได้ว่ากุจาหลับใน เลยแย๊บๆกุว่านอนดึกไม่รุเวลาก้องี้ อ่านะกัดกุอีก จนเที่ยงพอดี ไปกินข้าวกลับมานอน นอนอยู่ดีๆ มาอีกละพี่สายัณห์ วันนี้พี่ยูรไม่มา กุหลับไม่รุเรื่อง ไปหลับอยู่ข้างถังพีวีซี ยางมาหากุเจอ ซวยเลยพี่ที่ห้องน้านก้อโดนด่าด้วย เพราะโกหกให้ เลยย้ายที่นอน ไปนอนใต้โต๊ะอีกห้องนึง เหมือนเดิม หากุเจออีก กุหลับเนียนละนะ บอกให้ชุ่มมาปลุกไปล้างหน้าหาไรกิน เลยเกินกลับไปห้องเดิม ที่มีถังพีวีวีอ่าแหละ พี่พจน์อารมณ์ แบบคาราบาวอ่ะ แกก้อพูดว่าพี่อุ้ยโดนด่าเละ ที่โกหกให้ เดินออกมาจากซอกแท้ๆ พี่สายัณห์ถามหากุ พี่แกบอกไม่เหน ยังดีที่พี่ปุ้มอยู่หน้าคอมม่าายค่อยผิด หันหน้าเข้าหาคอมบอกว่าไม่เหนเหมือนกาน มานยังพอฟังขึ้น ซวยเลย พี่เค้าโดนเพราะเรา ทีหลังจาไปนอนโรงงานอื่นเลย จาได้ตามไม่เจอ คนมานง่วงนะเฟ้ย ละก้อได้กลับกรุงเทพ หยุดสามวันเอิ้ก หนีมานอน 7 mai ฝึกงาน แงๆและแล้วก้อถึงเทศการฝึกงาน
เหล่านักศึกษาต่างพากันหาที่ฝึกงานอย่างกับหากระดูกก้อไม่ปาน ขวัญตัวน้อยๆ มีหรือจาพลาด หาแทบตาย สุดท้ายได้บาน อารายวะ พอจาตอบกลับ
ตอบกลับพร้อมกัน แม่เจ้า ให้ทามไงล่ะ แซดเลย ไม่ใช่ว่าเลือกไม่ถูกนะ แต่ไม่อยากเลือกต่างหากล่ะ คุณป้าขาก้อดันฝากซีพีให้อีก ระยองนู่น พี่น้องงงงงงงงงงงง ชีวิตช้านต้องเข้าป่าอีกแว้ว อยู่กะป่า เศร้าแน่กุ วันๆหากินทามงานละก้อนอน วันแรกที่ไปถึงอยากกลับกรุงเทพเลยว่ะ ไปอยู่โรงแรมบ้านฉางกะเปรต2ตัว เกมก้อไม่มีให้เล่น อาการเริ่มลงแดง เหนท่าไม่ดี ลงมาเคาต์เตอร์ข้างล่าง อุ้ยๆๆ มีนวดแผนไทย จิตวิญญาณพุ่งก่อนร่างกายเดินเข้าแมร่งเลย ไม่ดูตาม้าตาเรือ นวดแผนไทย แม่เจ้า นั่งในตู้กระจกหน้าสลอนเพียบ ป้าๆท้างน้าน ใส่สั่น ผ่าเว้า สายเดี่ยว ไม่ดูอายุเลย ถอนหายใจ1ทีครึ่ง ไหนๆมานก้อเข้ามาละ เอาก้อเอาวะ ไอ้น๊อตไอ้เฉียงเหนถึงกับล่าทัพ ทิ้งกุคนเดียว นวดก้อนวด แต่นวดดีว่ะ จิงๆนะ บอกชม.คึ่ง ผ่านไปไม่ถึงชม.มานบอกนวดเสดละค่ะ อ่าว มรึง มายทามงี้ง่ะ ละอีกคึ่ง ชม.ให้กุทามไรวะ งงกะมานเลยทามเนียน บอกพี่ๆนวดต่อเลยอีกคึ่งคอร์ส เอากะมานหลับหูหลับตาไป มานนวดดีจ่ายเปนจ่าย นวดเสดตัวเบาหวิว ลอยไปลอยมาหรือกุเปนนางฟ้า อิอิ ขึ้นห้องปุ๊ปนอนเลย อารายจาสบายอย่างงี้ รับเลี้ยงป้าแกดีมั้ย แกจาได้นวดให้ทู้กวัน สปาที่ซีคอนยางไม่สะใจขนาดนี้เลย กำ ว่าจาเล่าเรื่องไปฝึกงาน นี่ยางไม่ได้เริ่มเลย ตอนเช้านั่งรถบริษัทไป ครั้งแรกเลย จินตนาการเอา ทางก้อไม่รุจัก พี่เค้าก้อโทรมาบอกว่าไปผแบบนี้ยืนตรงนี้เหนรถสีนี้ เวลานี้ บอกไปรอ6-6.30 กุก้อรอร้อรอ รอแล้วรอเล่า ดูนากา เอ้ยจาเจดโมงละ ไรวะ กุตกรถรึป่าววะ สมองเริ่มไม่สั่งงาน มึนๆมันตื่นเช้าไป สุดท้ายรถมา7โมง โอ้มายก๊อดดดด น้ามตาจาไหล ซาบซึ้งที่เหนรถ กุรอดแล้ว ไปถึงการเริ่มงานวันแรกไม่ได้สบายอย่างที่คิด พี่เค้าคงเหนเรียนพอลิเมอร์ แกก้อเตมที่เลย ที่ทามอยู่เนี่ยเปนของซีพี ที่ทามท่อพีวีซี ชื่อบริษัทซีเอ เออเอ้าเข้าไป ซีเอ ซีบี ซีซี-ซีแซท เลยมะ แดดร้อนชิบ ทาครีมกันแดดเอฟพีเอฟ50ของบานาน่าโบ้ท กะว่าแดดแบบลาดกระบัง แต่นี่คูณร้อย ซีพีซื้อดวงอาทิดให้หันมาตรงๆหรือไงวะ ชื่อหมิ่นกะชุ่ม เดกบางมด เรียบร้อยกานจิง มีกุโหวกเหวกโวยวายอยู่คนเดียว คนงานทามไรไม่รุเดวปั้งเดวปั้ง ปั้งทีกรี๊ดที ควบคุมสติยากจิง โดนว่า ว่าไฮเปอร์อีกละ สรุปนี่กุผิดปกติหรอวะ งงๆ ไมทักกานหลายคนจิง กุก้อน่ารักสดใสงี้แหละ ทามใจกานไป มาแต่ฝึกละวัน ต้องมีเหตุร้ายเกิดขึ้น วันที่1 แอร์เสีย อยู่ในห้องแบบเตาอบ วันที่2 พี่อุ้ย พี่ที่ห้องคิวซีลาป่วย ซึ่งปกติไม่ลาเลยมาตลอด วันที่3 พี่ประยูร พี่เลี้ยงคนที่2 ลาป่วย กุป่าวทามไรนะ วันที่4 พี่กมล พี่เลี้ยงคนที่1 ก้อลา เพื่อน2คน หมิ่นกะชุ่มลา อยู่คนเดียวเหงาจิงไม่มีคนให้แกล้ง เลยเมาท์ไปทั่วเลย รุจักพี่ยูรอีกด้าน ทีแรกคิดว่าแกจาโหด จิงๆแล้วแกเหมือนอากู๋มาก ชอบเทคโนโลยี เล่นเกม แม้อายุจาดูขัดๆกันก้อตาม พี่เค้าเล่นปังย่าด้วย อุอุ คุยกานหนุกหนานเลย พี่อุ้ยก้อน่ารัก นิสัยดี ดีใจจังไม่ค่อยเครียด แรกๆไม่กล้าหลับ หลังเริ่มไม่ไหว วันแรกไม่ได้แอบหลับเบลอไปก้อเบลอมา
หลงทางในบริษัท อายว่ะ จาถามใครก้อไม่กล้าไม่รุจัก สุดท้ายหาทางออกไม่เจอ เดินเจอพี่ยูรพอดีเลยถามว่าประตูทางออกอยู่ไหน ขอบคุนพี่เค้าไปที รีบเดินเลย อายว่ะ วันที่2นี่เตมที่ แอบนอนหุหุ ชุ่มบอกว่า
ปกติไม่มีใครแอบนอนกันเค้าเกรงใจพี่ยูรเพราะทำงานอยุ่ห้องเดียวกัน ไอ้ตอนหลับมานก้อหลับไม่รุเรื่องเลย ชุ่มเหนพี่ประยูรเข้ามาในห้องก้อสะกิดให้ตื่น แต่เจ้ากรรมมานไม่รุเรื่อง ชุ่มบอกว่า ขวัญเงยหน้าหันไปมองหน้าพี่ยูรละก้อหลับต่อ -*- กุม่ายรุเรื่องเจงๆนอนตั้งแต่เที่ยงตื่นบ่ายสองคึ่ง ตื่นมาพี่ยูรยิ้มๆ แต่กุกัวนะเฟ้ย วันที่3พี่ยูรม่ายมา เอาเก้าอี้ต่อกานนอนเลย หุหุ เสดกุ แต่แล้วพี่สายัณห์ รองผู้จัดการ เข้ามาสะดุ้งเปนระยะๆ แต่แล้ว ชุ่มกะหมิ่นกลับพร้อมพี่อีกคนที่ทำงานในห้องนั้นแอบนินทา ว่าขวัญช่างกล้าจิงๆ เอาเก้าอี้ต่อกันละนอนซะงั้น หุหุ คนมานง่วงทามงาน8โมงยัน5โมงคึ่ง ปกติมีสมาธิสามารถทำงานแค่เตมที่2ชม.ต่อวัน ดูเวลาไปเรียนดิ เบรคที่ไรมีหลับ วันที่4 สบายๆพี่กมลไม่มาแต่พี่ประยูรมา ชุ่มกะหมิ่นก้อไม่มา แงๆ ล่อเป้าอยู่คนเดียว ชวนพี่ประยุรคุย เล่นเกม นอน พี่สายัณห์มาทีก้อสะดุ้งที เหมือนจะสบายแต่จิงๆแล้วต้องทามพาวพอยส่ง ส่งพะหัสหรือศุกร์นี่แหละ ตอนนี้ยังไม่ส่งก้อสบายๆไป ตอนเยนเข้าเมืองกะเพื่อนๆซีพีจูเนียร์ แต่กุเส้นมา ไม่ได้อยู่ในน้าน ไปดูเอมไอทรีกาน ก้อดี ละก้อไปต่อ กะยิ้ม จ๊อด พี่ต่อ มันส์ดี มาวนิดๆ เที่ยงอีกวันกลับกรุงเทพ มาหาหนังสือ กะชีสกลับไปทามพาวพอย ติดตามตอนต่อไปได้ ว่างจามาเล่าต่อ 13 mars ปิดเทอมแต่ต้องลำบากก่าเปิดเทอม และแล้วก้อผ่านช่วงเวลาหฤโหด
สอบไฟนอลเสด นี่ก้อมีโปรเจคต่ออีก
ไหนจาฝึกงาน ปิดเทอมอยากไปเที่ยวพักผ่อนกะเค้าบ้าง
รุสึกว่าซัมเมอร์นี้ใครๆก้อไปอเมกา
ยาวแจงน้องอิ๊กและน้องคอมอีกหลายคน
สูๆน๊ากลับมาเจอกานเทอมหน้า
อย่าลืมซื้อตุ๊กตาน่ารักๆแบบเดิมมาด้วย
คิดถึงเพื่อนๆอ่ะ แจงสาวแก่ผู้อนาถ
ต้องผจญภัยในนิวยอร์กเพียงลำพัง
ท่ามกลางความโดดเดี่ยวแกโทรมาร้องไห้กะเค้าได้นะ
ไม่ก้อส่งเมลมา วันนี้ไปส่งน้องอิ๊ก
ตอนสี่ทุ่ม วันถัดไปป้าแจงอีก
แงๆๆ เค้าต้องนั่งทามแลปอยู่อีก
พวกแกกลับมาอย่าตกใจนะ
ตอนนี้เค้าจาไปฝึกงาน แบบที่อยากทามละ
ถ้าเหนเค้าออกข่าวทีวีไม่ต้องตกใจ
ไม่โรงงานเค้าเจ๊ง กุก้อฆ่าคนตาย
เนื่องจากอุบัติเหตุ เง้อ เสียงดังซุ่มซ่าม
ไม่มีสมาธิ จาครบ32กลับมาป่าวก้อไม่รุ
ฃ่วงนี้วุ่นวายมากกกกกกกกกกกกก
ไหนจาเรื่องตัวเอง ละก้อเรื่องเพื่อนอีก
เพิ่มเรื่องทามาก๊อตมีชีวิตของกุอีก
เหนื่อยว่ะ พวกที่พูดไรละไม่เข้าใจ
แต่ว่าช่างมานเหอะ กุเริ่มปลงละ
ใครก้อได้ไล่ไอ้อามมานไปตัดหัวมานที
รักษาไปจาได้หาย เพื่อนๆเปนห่วงนะเว้ย
โทรไปหามานกานหน่อย เวรนี่ขาดกำลังใจ
แต่พอโทรไปมานไม่รับไม่ต้องสงสัย
มานนอนอืดตายโทรไงก้อไม่รับ
กุไปหามานทีต้องไปเคาะห้องข้างขอปีนไป
คนข้างล่างคงจามองว่านั่นลิงหรือกอริล่า
3ชั้นกุตกมาจารอดมะเนี่ย พื้นเค้าคงยุบง่ะ
อนาถว่ะ สอบก้อยากมากกกกกกกกกกกก
กุไม่อยากบ่น เพราะในสเปซเพื่อนๆคงบ่นกานหมดละ
รายวะ นึกจาออกง่ายก้อง่ายโครต
ยากก้อยากแสดดด เยอะก้อเยอะ
ส่วนไอ้ที่น้อยๆก้อน้อยจัด
มี7ข้องี้ 1-4ทามไม่ได้
ได้สามข้อ เวรกำเลย
ทามมายโลกนี้ไม่มีความพอดีวะ
ยัีงไงก้อภาวนาไอ้ที่มั่วก้อให้มั่วถูกเหอะ
แดจังกึมก้อจบเรื่องใหม่มา
ชีวิตคนเกาหลีไมบัดซบงี้วะ ดูละหงุดหงิด
เปลี่ยนตัวเอาอั้มไปเล่นเปนนางเอกได้มะ
แม่เลี้ยงตบ อั้มมานจาได้จิกหัวแม่เลี้ยงลากลงบันได
เอาแจกันทุบหัวแล้วก้อตบมานด้วยหลังมือ
กระทืบซ้ำ เอามีดกรีดหน้ามาน
5555555
เจ๊อั้มซาดิสถูกใจ ไปยอมได้ไงวะ
โดนตบจนหน้าบวมยังยืนให้ตบอีก
เบื่อจิงๆๆ นางเอกไมไม่สู้คนวะ
ไม่มีรายดูเลย ฟังเพลงดีก่า
พูดละก้อที่นัดกานไว้อ่า หุหุ
กุนั่งนับวันรอแล้ว อยากดูหนังด้วย
ไฟนอล3อ่า แต่ยุ่งๆจาได้ดูมะเนี่ย
ป้าแจงกลับมาให้มานเล่นให้ดูดีก่า
ไฟนอลลิเก ลิง555555 22 janvier อัพละอ่ะกว่าจามีเวลาว่างมาอัพ
โอ้ยเกิดเรื่องราวร้อยแปดพันเก้า
เล่าสองปีก้อไม่หมด
ช่วงปีใหม่เจอสิ่งเร้นลับ
ไม่เหนแต่สัมผัสได้ ขอข้าม ละกาน
หวัดยังไม่หายเหมือนเดิม
เหอๆ น้ามมูกยืดดดดด น่ารำคานชะมัด
ช่วงนี้หนาวๆร้อนๆ ไปหาหมอละแหละ
เนื่องจากอาการร่างกายผิดปกติ
อย่างเหนได้ชัด
แรกๆๆคิดว่าโรคภุมิแพ้กำเริบ
หลังๆชักยังไงๆอยู่
น้ามหนักลด มือสั่นจนหลายๆคนทัก
ปกติตอนตื่นเต้นมือเท้าต้องเยน
แต่นี่ชักแปลกๆ มือร้อน แต่เท้าเยน
เอาละ สงสัยต้องเข้าอู่
ไปหาหมอก้อโดนด่า
กินยาไม่ครบ บางทีมานลืมนี่นา
ยิ่งเวลาเรียนเงี้ย หายใจมะออกง่ะ
แอร์เยนมากก แต่เพื่อนๆเฉยๆ
หาทางหลบแอร์
แต่พอไม่สบาย อาจานเหน
พอมาสายไม่โดนด่าซักแอะ
หุหุ น่าสงสารขนาดนี้
ด่าไม่ลง โทรมขนาดนี้
คงไม่ต้องบอกว่าไม่สบาย
และที่สำคัญ นอนทั้งวัน
หาวทั้งวัน ไรว้า
นอนครบสิบชั่วโมงยางหาว
แปดชั่วโมงก้อหาว ยิ่งถ้าน้อยกว่านี้นะ
เพลียเลย เหมือนคนนอนไม่พอ
ต้องไปแอบหลับในห้องภาค
ตามซอกหลืบ ลากโซฟาหลบมุม
เสร็จโจรเลย ไม่มีใครเหน
จนมะมีใครรุว่าอยู่ไหน
ได้ผลแฮะ แต่ว่าคาบน้านเลยเข้าเลท
เบรคเปนชั่วโมง ก้อหลับง่ะ
ไม่มีใครปลุก ละที่ตื่นนี่ก้อได้ยินเสียง
น้องๆมานเล่นกานละกรี๊ดลั่น
ตื่นละก้อเข้าไปเรียนต่อ
จานแอ้นท์ยังมะด่า เอิ้กๆ
เกือบตายมะเรา รอดหวุดหวิด
เพื่อนๆลงมติว่า นอนเยอะไป
เลยง่วงท้างวัน แว้ ไรว้า
ง่วงก้อต้องนอนสิ ห้ามมะได้ง่า
พอเพื่อนๆเหน โดนไล่ไปเช็คร่างกาย
ต่างก้อวิเคราะห์กานไป
ว่าเปนไซนัส ไทรอยด์ พากิสัน
อ่า เอาซักอย่าง ตามที่หมอนัดไปอีกรอบ
หมอหาว่าวิตกจริต พากิสันมานเปนกะคนแก่
ถามว่าเราเดินละทรงตัวได้ป่าว
คิดช้าลงอะป่าว จับอะไรไม่อยู่ป่าว
เราก้อตอบว่าไม่ หมอก้อขำใหญ่
ว่าเราคิดมาก ยาวแกแนะนำโรคนี้มานะ
มือมานสั่นจิงๆ เราก้อรุสึกอยู่ว่ามันสั่นมากขึ้น
หมอเลยวัดความดันให้
ปกติค่า แต่ถ้าอยากตรวจให้ละเอียด
หมอแนะนำว่าไปตรวจที่โรงพยาบาล
เพราะหมอก้อวินิจฉัยคร่าวๆว่า
ภาวะขาดน้ามตาลในเลือด
ทามให้มือสั่น เพราะกินข้าวไม่เปนเวลา
กินน้ามน้อยเกินไป ทามให้ผิวแห้ง
จิงๆแล้วคิดว่าน่าจะเพราะน้ามมูก
ใช้น้ามเปลือง และที่น้ามหนักมานลด
อาจเปนเพราะว่าไม่สบายร่างกายอ่อนแอ
ละมานก้อลดมะมากเท่าไหร่
เพราะตอนปีหนึ่งปีสองก้อปามานเนี้ย
ระหว่างวันให้ดื่มน้ามเยอะๆ
กินผักผลไม้บ้าง เพราะว่าขาดสารอาหาร
แงๆๆ เปนงี้ก้อซวยดิ
ม่าไหร่หวัดจาหายคะ กุถามด้วยความสงสัย
หมอเลยตอบแบบเน้นๆว่า
ช่วยกินยาให้ครบ กินผักผลไม้
ออกกำลังกาย ให้ร่ายกายแข็งแรง
และตอนนี้เราก้อดื้อยาแล้ว
หมอเปลี่ยนตัวใหม่ให้บอกว่าแรงขึ้น
แต่อาจจะทำให้นอนไม่หลับ
เหอๆ ไม่เกิดไรขึ้นเลย หลับเปนศพ
ออกกำลังกายช่ามะได้
ช่วงนี้ออกรอบเกือบทุกวัน
ปังย่าๆๆๆๆ แต่ไอ้กินยาเนี่ยมายลำบากจัง
คนมานขี้ลืมนี่นา ว่าแล้วก้อมะคืนหลับ
แบบไม่ได้ตั้งใจง่ะ เลยลืมกิน
อ่อ นกมานปลุกบอกให้นอนดีๆ
ด้วยอารมที่ไร้สติ
ตอบนกว่าอย่าเพิ่งชะล่าใจไป
งงเต๊กเลย นกเหวอพุดคนละเรื่อง
ตอนเช้านกเล่าให้ฟัง ขำกานใหญ่
ก้อมานหลับไม่รุเรื่องนี่นา
เล่าแค่นี้ก่อนละกันจานอนละ
เดวพรุ่งนี้จาตื่นไปช๊อปซะหน่อย
ซ้อมก่อนได้ตัง หุหุ
เออลืม ซื้อดอกเหมยมาปลูก
ออกดอกแล้วดีใจจัง
ขอบใจเพื่อนๆที่เปนห่วงกานน๊า
แค่น้ามมูกไหล มือสั่น แหละ
นอกน้านเค้าปกติ แต่เดวไปตรวจ
อีกทีที่โรงพยาบาล
รอหวัดหายมานจาดีขึ้นมั้ย
29 décembre ว้าววววว สอบเสดแว้ว^o^ ในที่สุด ก้อสอบเสดดดดดดดด
กรี้สสสสสสสสสสสสสสสๆๆๆๆๆๆๆๆ
เปนอิสระแล้ว ดีใจมากกกก
ใครจารุว่าทุกข์ใดเล่าเท่าตื่นไปสอบ
ทามม้ายทามมายต้องให้สอบเช้าด้วย
สอบมิดเทอมรอบนี้ หุหุ คะแนน
ความจำสั้นๆต้องระวังไว้
อ่านก่อนลืมก่อน อ่านทีหลังลืมทีหลัง
ด้วยคตินี้ ทามให้ต้องตื่นมาอ่านตอนเช้า
แงๆ มานงุงิๆอ่ะ ต้องตื่นมาอ่าน
ใจเราอยากจานอนซะงั้น
กลับมาก้อนอน ตื่นมากิน ละก้อนอนอีก
ช่วงนี้ยิ่งอากาศแปรปรวน
มันนึกจาหนาวก้อหนาว
ฝนจาตกซะงั้นแต่ละวัน
เอาใจมันไม่ถูก แงะ เดวร้อนเดวเยน
ไอ้โรคภูมิแพ้ไม่หายซะที
น้ามมูกยืดมาเปนเดือนละ
ไซนัสกินแน่กุ อาการแบบนี้
มะคืนอยากนอนใจแทบขาด
ตั้งใจนอนไปสี่สิบแปดรอบ
ไม่ไหวละ เจบคออ่ะ
ลงไปซื้อยาอมที่แฟมอย่างเร่งด่วน
อมไปสองเม็ดหาวแล้วหาวอีก
จะหลับก้อกลัวเผลอกลืน
เดวติดคอตายไม่ได้ไปสอบละยุ่งเลย
รอจนมานหมด แกล้งนกกะเนย์หนุกจัง
ระหว่างรอมันละลายหมด
ก้อแกล้งนกกะเนย์ไปพลางๆ
เนย์กะโดดขึ้นมาทับ
แม่เจ้า ร่างยักษ์ของมาน
บดกระดูกจนแหลกเหลว
เลยบอกว่าอ่านหนังสือไม่ไหวละ
หมดกำลังใจ แก้ตัวน้ามขุ่นๆจาได้นอน
เปิดทีวีบวกกะไฟอีกสองอัน
ในชีวิตประจำวันอยู่ในห้องเปิดอันเดียว
ก้อสว่างเจิดจ้าแจ่มจรัสละ
ละจาหลับไงวะ พยายามรวบรวมสติ
ละตั้งใจหลับเพื่อที่จาตื่นมาอ่านตอนเช้า
ไอ้ยาแก้อักเสบเนี่ย กินแทนข้าวละ
ไม่หายซักที เจบคอออออออออออ
โอ้ยๆๆๆๆๆๆๆ เซงอย่างแรง
กัดลิ้นตายก้อกลัวเปนร้อนใน
ไม่ตายต้องทรมานอีก
เปนหวัดครบเดือนได้ฟรีโปรโมชั่น
เฉพาะภายในปีนี้แถมเจบคอให้
อยากไปดูหนัง แต่วันนี้คงมะไหว
เจอแอร์ละหายใจมะออก
ตอนสอบกระดาษทิชชูเตมโต๊ะ
จานเดินมาดู เอาสิรื้อเลยสิ
หาโพยเลย ขี้มูกท้างน้าน
ดีนะ วันนี้ จานมอลลี่ไกด์ข้อสอบมา
หลอกถามเจ๊ เจ๊ก้อบอกมาซะงั้น
หุหุ เสดโจรอ่ะดิ อุส่าท่องแทบเปนแทบตาย
ยังจำผิด ช่วยด้วย ไอ้ข้อที่ให้เปรียบเทียบ
landfill กะ dumping
ดันตอบตรงdumpingผิด
ไปตอบว่าcover surface area with cement
ดูมัน โง่จิงๆดันคิดลึก ว่าน่าจาให้เปรียบเทียบสองอันนี้
เวงละกุ ช่วยด้วยยยยยยยยยยยยย
หายไปกี่คะแนนวะเนี่ย
เล่นเกมส์คลายเครียดดีก่า เชอะ
23 décembre ฮัดดดดดดดดดชิ้วฮัดดดดดดดดชิ้ว
เมื่อสิ้นเสียงจามน้ำมูกก้อทามท่าจายืด
โอ้ยหนาววววววววว
เซงอย่างแรง ทามมายต้องมาเปนหวัด
เลือกช่วงได้ดีมากเปนตอนสอบ
กำลังใจจาอ่านไม่มี
อ่านไปสองหน้าก้อหากระดาษทิชชูที
ถ้ากินน้ามน้อยลงน้ำมุกมานจาน้อยลงด้วยปล่าว
อยากทราบว่าปริมาณน้ำมูกนั้น
แปรผกผันหรือแปรผันตรงกะน้ามที่ดื่ม
ไม่อยากทามรายเลยวันๆ
เค้าหยุดให้อ่านหนังสือสอบ
ก้อเล่นเกมซะงั้น
ดูมัน น่านัก สอบเสดไปละวิชานึง
พี่สุ่ยนะพี่สุ่ย ออกไรมะรุ
ละเอียดยิบเลย
ดีนะไม่ถามว่ารูปทวินสกรูอยู่หน้าไหน
เง้อ ก้อตอบที่เปนเมนหลักแหละ
ไม่มีการขยายความใดๆทั้งสิ้น
เพราะจำเอาไม่ได้เข้าใจไรกะเค้าเลย
ด้วยความจำของเราบวกกะความซวย
จำสลับกัน เลยมั่วไปหมด
ไม่รุที่ทำมานจาถูกป่าว
ถามใช้สกรูแบบไหนทะลึ่งตอบโปรเสด
ขวัญเอ้ยยยยยยยยยยยย
มั่นใจเตมที่ออกมาก้อเมาส์กาน
ถามเพื่อนๆว่าข้อนี้ตอบไรกาน
เพื่อนๆงงมันมีด้วยหรอวะข้อนี้
ละไอ้ข้อย่อยนี่ก้อเยอะจิงๆ
ไหนว่าออกสิบข้อ
โห หนาเปนเล่มเลย
กะจาเอาไปชั่งขายละ
ไปพรีเซนปิโตรของป๋าโมทย์
แม่เจ้า ยาวเก่งชิบ
พอถึงตาเรา ไอ้หนุ่มบอกเรวๆ
เราก้อแรปให้เลย โย่วๆ
พูดยี่สิบสี่สไลท์ อย่างรวดเรว
ที่พูดอ่ะไม่รุเรื่องเลยจาบอกให้
ง่วงๆๆ นอนมานท้างวัน
ปิดกั้นจากโลกภายนอก
ไม่ออกไปไหน อยู่แต่ในห้อง
นอนกะเล่นเกม
กะว่าวันศุกร์จาเริ่มอ่านละ
เดวอ่านไม่ทัน
วันนี้โทรไปจิกพี่ที่ทำเนตอีกละ
รำคาญชะมัดตีปังย่าละหลุดเนี่ย
เกจวิ่งเปนช่องๆๆๆ
กะลำบาก บอกให้มาทำเดี่ยวนี้เลย
อาละวาดซักพักเริ่มหิว
ลงไปซื้อเกี๊ยวน้าม
พี่เค้ามาทำพอดี หุหุ
ทำเสดปุ๊ปเล่นเกมปั๊ป
งานไม่สนใจ ที่สำคัญ
ลืมสนิทเลยทิ้งเกี๊ยวน้ามไว้จนเยน
เง้อ เล่นไปเรื่อยๆ
เกบตังปังไว้ซื้อเสื้อผ้า
ยาไม่ซื้อละ ไม่กงไม่กินมันละ
อยากใส่ชุดเรวๆ
ง่วงแสนง่วงบรรยากาศก้อน่านอน
วันนี้น้องโทรมาด้วยดีใจจัง
11 décembre เฮ้อออ ชีวิตเฮ้อออ อย่างเซง
ทามม้ายทามมาย ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย
เรื่องตัวเองก้อไม่ใช่ เอาเกบมาคิดอีก
วุ่นวายไปรึป่าวเราเนี่ย
เรื่องของเรื่องเค้าทำตัวเอง เอง
ไม่รุจาพูดไงกลุ้มๆ
เมาเท่านั้นที่ทามให้หลับสบาย
กลายเปนว่า ตื่นไม่ไหว
โดด ไปหลายคาบเลย
ปาป๊าง้าบบบ ขวัญขอสัญญาว่า
จาไปเรียนนะง้าบ
จาพยายามทำให้ได้เริ่มอาทิดหน้า
สู้ๆๆ หมูน้อย
วันนี้ลากป้าแจงไปซีคอน
มานอยากไปด้วย เง้อออ
กุต้องดูแลคนแก่อีกละ
เอาวะ
ทำบุญกะคนสูงอายุ
กินซาบูชิกัน
ป้ามานเสือกไดเอท
กินไปจิ๊ดนึง
ซะง้าน นั่งทามหน้าปวดขี้
เซงจิต ชวนดูหนังก้อไม่ดู
เง้อออออออออออ
มานบอกมานจากลับมาดุแดจังกึม
กะอังกอร์
ก้อได้วะ อุส่าถ่อมาเปนเพื่อน
ไม่ได้ช๊อปเลย
อิ่มเปนบร้า
โอ้ยยยยยยยยยย
ปวดท้องงงงงงงงง
มานอิ่มแบบตื้อๆๆอ่ะ
อิ่มแต่ในใจยังหิว
มานเลยเที่ยงคืนละกินไรไม่ได้อีก
ลืมสนิทว่าอาทิดกินเจ
ลืมฟาดมื้อสำคัญไป
มื้อห้าทุ่มครึ่ง แงๆๆ
เสียดาย พลาดละกรู
2 décembre Happy Happyอ่ะ วันนี้อู้ยเจอพี่ๆที่จบเปนปลื้ม
ใส่ละเท่มากๆเยย ถ่ายรูปกานเปนมือระวิง
รีบไปลอกแลปแต่เช้า อุอุ
จานเก๋น่ารักโคดดดดดดดดดดด
เลยไปขอถ่ายด้วย ฮ่าๆๆ มีแจม
เสดด้วยการบูมให้พี่ๆๆ ละก้อวิ่งกลับไปลอกแลปต่อ
เสดจนได้ รีบเอาไปส่ง เอิ้กๆ
ทันด้วย ดีจายกานไปถ้วนหน้า
วันนี้ไม่ต้องเรียน โดดอังกิดซะง้าน
พวกแกที่เหลือต้องตั้งใจเรียนน๊า
โมนิก้าไม่ได้สอนละด้วยเบรคนานก้อไม่ได้
ให้เบรคแค่สิบห้านาที
มานจาไปพออาราย
ตอนโมนิก้าให้เบรคสิบนาที
ก่าจาขึ้นมากานก้อปาไปครึ่งชั่วโมง
มานหิวนี่หว่าก้อต้องไปหาข้าวกินสิวะ
กลับมาอ่านแดจังกึมก่อน
รีบๆอ่านมานติดพันอ่ะ
โอ้ย ไปอ่านต่อละ เดววันหลังมาสาธยาย
มีเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวระหว่างช้านกะแมะ
อาวนี่ไปอ่านเล่นกานก่อนละกาน
นานทีจะมีสาระ
 24 novembre มะ มะ มะพร้าวอ่าฮ่า เช้าวันนี้ก้อเปนวันที่อากาสเยนอีกวัน
วันนี้เรียนจานนกซะด้วย
ไปช้ามีหวังกลายเปนหมูบะช่อ
ด้วยอากาศชอบเลื้อย
มานทามให้เสียเวลาไปเยอะ
สรุปง่ายๆๆเลทอยุ่ดี
เง้อไปถึงตายแน่ๆๆ
แต่ว่าจานไม่ว่า เอิ้กๆๆดีจายยย
เรียนซักพักเอาละสิ
ฤทธิ์ยาแก้แพ้เริ่มมากวนจาย
ง่วงครับท่าน หลับเลยฟุบลงไปกะโต๊ะ
เสียวโดนด่าอยู่เหมือนกานแหละ
แต่คนมานม่ายสบายนี่นา
ไม่ได้แกล้งนะมะเชื่อเดวเอาขี้มูกป้ายเลย
ยิ่งยืดๆๆอยุ่
ผลสืบเนื่องจากมะคืนนี้ดึกไปหน่อย
ก้อไอ้นกอ่าดิ
มานเอามะพร้าวมาให้
บังคับให้กินจัดการเสียบหลอดเรียบร้อย
รอแต่จาดุดเข้าปาก
และแล้วก้อกินจนหมด
แต่มานอยากกินเนื้ออ่า
เลยเอาไปปากะพื้นหวังจาให้มานแตก
ไอ้มะพร้ามบ้าไม่แตกซะง้าน
เลยง้างมือละทุบกะประตูด้วยความเรวสูง
ปั้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ป้าเจ้าของหอเปิดไฟ
ซวยละกรู
เข้ามาด้วยห้องละทุบกะขอบประตูห้องน้าม
ด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละ
ประตูห้องน้ามเปนรอยบุ๋ม
เหอๆๆย้ายที่ทุกกะกำแพง
ไอ้มะพร้าวเผาทามกำแพงดำเปนปื้นๆๆ
เหลือบไปเหนด้ามไม้กวาดเหมาะมือเลยอะ
จับมะพร้าววางละเอาด้ามไม้กวาดตี
ด้ามไม้กวาดแตกครับท่าน
หุหุ ด้ามไม้ถูพื้นเปนเหล็กนี่หว่า
เอาเลยกรูเริ่มบรรเลงเพลงยุทธ
หวดมานอีกที
เป๊งงงงงง
กำ ด้ามไม้ถูพื้นงอ เหล็กนะว้อย
ไอ้ลูกมะพร้าวยังไม่มีทีท่าจะแตก
นกมานเริ่มรำคาน
บอกว่าวินทามให้มานกิน
เอามีดเคาะสองสามทีเอง
มีดในห้องก้อเล้กเหลือเกินเลยขึ้นไปห้องเนย์
ต้องปีนขึ้นไปอีกชั้น
พอเข้าไปเนย์มานนอนอยู่
ย่องไปหามีดด้วยความตื่นเต้นเคาะไปหนึ่งที
เนย์มานผลิกตัว
แม่เจ้า ไม่นะ เมิงอย่าตื่นมาด่ากุนะ
รีบเผ่นลงมาห้องตัวเองเลย
เคาะเปนสิบสามสิบที
ไอ้มะพร้าวมีรอยร้าวนิดเดียวอ่ะ
จับมันแหกด้วยแรงควายเลย
เย่ๆๆได้กินเนื้อละ
มะพร้าวเจ้ากรรมมีเนื้อนิดเดียวเองอ่ะ
เปนไปตามที่ไอ้นกมานแช่ง
พอมานเหนเนื้อมะพร้าวนะ
มานกร๊ากเลย
สมน้ามหน้ากะความพยายามของเพื่อนใหญ่
เรียนกะเจ๊โมนิก้าเสดก้อไปเดอะมอลล์
อยากกินไก่แซปเคเอฟซีอ่ะ
ไอ้ยาวมานก้อบ้าบอกซ้ายมานก้อเลี้ยวเลย
เอิ้กๆๆ สงสัยมันคงจะระแวงไปอีกนาน
พามานไปทัวร์รอบเมือง
ฮ่าๆๆๆๆๆ
ซื้อกลับมา ไรวะเพื่อนกบฏไหนว่าจากินด้วย
ไม่กินกานเฉยเลย
อุส่าซื้อมาฝาก
บังคับไอ้นกมานกินได้ไปหน่อย
ยัดเข้าตู้เยนอีกกุ
22 novembre ก้อลมมานเยนโฮ๊ะๆๆๆๆๆๆๆ
วันนี้โดดไม่ไปเรียน
ก้อจาเหตุผลอารายซะอีกล่ะ
หมอนมานเยน นี่ไงเหตุผล
จิงๆๆน้ามานดูดวิญญาณอ่ะ
ง่วงๆๆงัวเงียไม่ยอมตื่น
นู่นตื่นอีกที
ป้าแจงโทรมาตามให้ไปเรียน
โทรมาบ่ายก้อตื่นบ่ายสิค้าบบ
แต่พอทามรายเสดบ่ายครึ่งละ
กะไปตอนเบรค
ขี้เกียจเผชิญหน้ากะจานบี
เง้ออ ปุกก้อโทรมาไปก้อไปวะ
พอไปถึงนึกได้
ไอ้วิชาInsrument Lapยางไม่ได้addนี่หว่า
ไปaddก่อนดีก่า
ถามพี่เทียมว่าหมดวันไหน
ดันบอกว่าไม่รุ
จ้างพี่เทียมมาทามรายวะ
งง ง่า ช่วยไรไม่ได้เลย
ไปถามเอาเองก้อได้วะ
พอไปถาม แม่เจ้า
หมดเขตมะวาน
ซวยละกู ยืนเถียงอยู่ตั้งนาน
เค้าบอกให้มาใหม่วันพรุ่งนี้
ก้อได้วะพรุ่งนี้ก้อพรุ่งนี้
ให้ไปติดต่อพี่อารายนี่แหละ
วันนี้ไม่มาทามงาน
ซะงั้นอ่ะ
ไปเดอะมอลล์เลย
เซงจิต
ไปตัดผมที่ ชลาชล
เอิ้กๆๆ กะแล้วว่าต้องกระเทยตัดให้แน่ๆ
เปอร์เซนต์สูง
ละทามมายมานต้องมีแต่ช่างกระเทยวะ
เหนสาขาไหนๆๆก้อมีแต่กระเทย
ไรว้า.....
เดวนี้ช่างตัดผมของประเทศไทยเนี่ย
เค้าขายสัมประทานไปให้กระเทยละหรอ
ไปสยามก้อมีแต่เกย์
ช่วยด้วยๆๆๆๆๆๆๆๆ
ประชากรเกย์ละกระเทยล้นโลก
ตัดเสด ชมหย่ายว่าลอนผมมานสวย
แลกกะผมเมิงมะล่ะแหม สีสันนี่ขาดใจเลย
ไรวะดัดมาจา2ปีละ มานเริ่มครายละว้อย
เอาวะสวยก้อสวยพรุ่งนี้คงได้เหนกาน
รอบนี้สั่งเลยว่าไม่เอาแบบตุ๊กตาแบบครั้งที่แล้วนะ
ไม่ต้องมาเซตน่าร้ากๆๆอีก
นอนข้ามวันก้อสระแล้วเสียเวลา
จิงๆแล้วมานหิวอ่ะ
แค่เดินละน้ามไม่หยดติ๋งๆก้อพอ
ตัดเสดไปซื้อซิมให้ยาว
สรุปว่าสโลแกนไอ้ยาวมานเปลี่ยนใหม่ละ
ยาว ผู้ไม่พลาดทุกกานติดต่อ
หุหุ ไปกินแหนมเนืองต่อ
อย่างเพลิดเพลินเจริญจายยย
กลับมาเล่นเกม
อารายจามีความสุขขนาดน้าน
ไม่อยากคิดตังค์เลยว่าหมดไปเท่าไหร่
เฮ้ออออ เอาน่ามานจาสิ้นเดือนละ
ละที่ไม่น่าให้อภัยตัวเอง
ดันไปจำวันผิดว่า พรุ่งนี้ต้องรายงาน
วิชาปิโตรโปรเสด แม่เจ้ารีบกลับซะง้าน
ยางไม่ได้ช๊อปหนำจายเลย
วันอ่ะจามไม่ผิดแต่ผิดเดือน
เง้อ มานเดือนหน้าว้อย
เออ ลืมเล่าว่าไปซื้อกระโปรงแล้ว
เอิ้กๆๆมองมานานมาเปนของช้านซะดีๆๆ
ภารกิจของวันจบที่การเล่นเกม
*****จบข่าว***** 21 novembre อาจ๊ากกกกกกกกกกกขอร้องล่ะแจงอย่าทามท่าผีหลอกอีกเลย
นะนะ สาธุล่ะ สยดสยองน่ากัวมากกกกก
อีกวันที่กะจาไปให้เช้าให้ทันเก้าโมง
มัวแต่โดนผีหมอนผีผ้าห่มดึงไว้
ไอ้เราก้อเปนโรคแพ้หมอนเยนๆๆซะด้วย
อากาศเยนๆๆแบบนี้น่านอนเนอะ
ตั้งนาฬิกาปลุกเจดครึ่ง
นังบริทนีย์ก้อร้องเพลงไปคอแตก กุก้อไม่ตื่น
สมน้ามหน้ามาน
ปลุกเรื่อยๆๆ
เจดสามห้า เจดสี่สิบ เจดสี่ห้า
จนนู้นแปดโมงสี่ห้าถึงได้เวลาเสด็จ
มานนั่งคิดๆๆดู อาการเลื้อยไปเลื้อยมาเนี่ยมะไหร่จาหาย
อีกอย่างทามมายว้าคนเรา
ไมมานไม่ปลุกทีเดียวแปดครึ่ง
นอนยาวไปเลย
นั่งเขียนสมการซักพัก
จึงสรุปได้ว่า
ไอ้อาการเกือบเปนคนดีนี่ไง
มานทามร้ายกานนัก
จาปลุกแปดโมงครึ่งมานก้อรุสึกผิด
เลยปลุกก่อนแต่ไม่ตื่น
ด้วยประการละฉะนี้
ทามให้ต้องไปเรียนตอนเก้าโมงครึ่ง
หนาวชะมัด
กว่าจาสระผมเสด โดยที่ไม่ยอมให้ตัวเปียกน้ามก่อน
มานหนาวนี่หว่า
ป้าแจงมานเลยต้องทามแลปคนเดียว
ฮิฮิ สมป้ามาน
พอไปถึงจานเก๋เรียกอีก
ไรวะ
แค่โคลสแลปปาไปชม.นึง
หุหุ ป้าแจงมานทำแลปคนเดียว
คริๆๆ หุหุ แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เอาเข้าละสิ
กุตายแน่ๆๆๆ ป้าคงวีนแตกกกกกกก
น่ากัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แต่แล้วด้วยวัยหมดเจริญพันธุ์ของป้าทามให้ป้า
อารมแปรปรวน
มานไม่ด่าแฮะ
หรือว่ามานจาทามจายได้ละ
เง้อออ
บอกมานไปละว่าโทดทีน้าโคลสแลปอยู่
นึกว่าจาเลวคนเดียว
ไอ้น๊อต มานมาเลวด้วย
มาสายเหมือนกานเอิ๊กๆๆ
*****************************
แอบมาเล่นเกมหวังว่าไม่โกดกานน้า
รีบชิ่ง ก่อนที่จาโดนลากไปดูแฮร์รี่
16 novembre โอ๊ะ โอ....... ลอยกระทงแว้วววม่ายอยากจาเชื่อสายตา ดาวรุ่งพุ่งลงโลงอย่างป้าแจงจาเปนปายกะเค้า
นี่แกเอาจิงหรอวะป้า เพื่อนๆถามด้วยความตื่นเต้น
กุอายุปุนนี้แล้ว กุสู้ว้อย น้ำเสียงอันมาดมั่น
สาวแก่ที่โด๊ปไวอะกร้าพูดอย่างไม่เกรงกลัว
ปีที่แล้วกระเทยประกวดนะแก แกจาเอาจิงหรอ -เพื่อนๆ
โอ้ยยยยยแก นี่ต่อให้ทอมมาประกวดช้านก้อม่ายหวาดหวั่น
ขนาดสงครามโลกครั้งที่สองช้านยางผ่านมาได้เลย
ป้าแจงพุดพลางเปิดแขดเสื้อที่เตมไปด้วยแผลยุงกัด
>>>>>>>>>>>>>เอิ้กๆๆ<<<<<<<<<<<<<<<
วันนี้เรียนอาจานมอลลี่แสนจาเจบปวด
ก้อยาวกะแจงดันซื้อรองเท้าส้นสูงปรี๊ดดดมาให้
มานเอาจิงวุ้ย ก้อเหนว่ามันสวยดีเลยชี้ให้ดุซื้อให้ซะงั้น
เอามาเซอร์ไพซ์
แกรุมะช้านซาบซึ้งมากๆๆเยย
ก้อแกอยู่ดีดีมาบอกกานว่าเฉลยเลยมะ
ไอ้เราก้อคิดว่าอำไรกุอีกล่ะ
แหมๆๆๆ พวกมึงนี่ช่างคิดหาอารายมาแกล้งกานอีกวะ
แจงยืนกล่องมาให้ พอแกะดุอ่าวนี่มานรองเท้าที่ชี้นี่หว่า
มานสวยมากๆๆก้อจิงแต่ที่กุไม่ซื้อตั้งแต่ทีแรก
ก้อเพราะกุว่ามานคงไม่เหมาะกะผู้หญิงเรียบร้อยอย่างกุ
(คงรุนะว่าจิงๆๆแล้วสันดานกุเปนไง)
กุไม่ได้สังเกตไรเลยจิงๆๆ
ว่าเมิงซื้อกานตอนไหน
ขอบคุนยาวกะแจงมากนะ
มานก้อแค่รองเท้าคู่หนึ่ง แต่มานทามให้ช้านรุว่า
พวกแกใส่ใจกะคำพูดเล็กๆน้อยๆของช้าน
<<<<<<<แปป ไปเช็ดขี้มูก >>>>>>>
พอวันนี้ใส่ไปยางกะจาโดนปล้น
ไรกานวะ ไอ้พวกนี้จองรองเท้ากานใหญ่
ไหนจากระเป๋าใบใหม่อีก
คิวจองถึงกลางปีหน้ากว่าจาวนกลับมาได้ใช้
หุหุ ก้อมานสวยอะนะ
ขาดความมั่นใจไปเยอะ กลายเปนเดกดอย
ก้อรองเท้านี่สิ สองนิ้วครึ่งง่ะ
ส้นเข็มอีก เมื่อยตรีนเลยกุ
ยางไม่เข็ดเลิกเรียนไปเดอะมอลล์ต่อ โชว์ความถึก
กลับมาจาเอาขาพาดบ่าอยู่แระ
เออลืมเล่าไป
วันนี้คาบจานอ้อม ง่วงมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ก้อเลยเล่นกะป้าแจง
แข่งกานทามหน้าเหี่ยว
ป้าแจงชนะตลอด
ท้ออ่ะ เลยเลิกเล่น
ละป้าแจงเล่นไม่เลิก
ทามอยู่นั่นแหละ
บอกให้เลิกไม่เลิก ปวดกบาลเปนที่ซู้ดดดดดดดด
พอละพรุ่งนี้ลอยกระทงคงจาไปกะเพื่อนๆๆ
ไปดูแจงมานประกวดนางนพมาศ รุ่นพิการทางสมองง
เชียร์มานๆๆๆๆๆๆๆ
ป้าสู้ๆๆ ลมหายใจเฮือกสุดท้าย
มานอุส่าไปเข้าคอร์สมา
tenside treatment เอิ้กๆๆ
<<<โทดนะที่ไม่ไปลอยกระทงด้วย คงเข้าใจเหตุผล อย่ามางอน>>>
8 novembre กลิ้งไปกลิ้งมาเง้ออออ สุดท้ายวันนี้ท้างวันเราก้อไม่ได้ทามอารายเลย
กินๆๆนอนๆๆ เปนหมูแร้ว ^o^
ไม่ได้ทามตัวเปนประโยชน์กะเค้าเลย
ตื่นก้อสาย เง้อ ToT เซ็งๆๆๆๆ
จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่กินข้าวคือมะวานนี้ตอนสี่โมง
กินมาม่าเจอ่ะ อร่อยดี หรือว่าเราคิดไปเองก้อมะรุ
เวลาล่วงเลยผ่านมาวันนี้ก้อม่ายได้กินอีก
ชักจามะไหวละสิเรา ๑_๑" หิวจนตาลาย
ชวนอามกะทิพไปกินหมูกระทะ ด้วยเหตุผลที่ว่าอยากกินตับ
ช้านม่ายได้เปนปอบนะยะ!!!!!
ตามระเบียบทิพมานเบี้ยว เลยไปอามฉองคน
 ก้อด้ายๆๆๆๆถ้าแกไม่กิน
จำไว้เลยไอ้หมู
 แน่นอน ไม่มีพลาดจานแรกที่ตัก
ตับสดๆๆพะยะค่ะ อื้อหืออออออออออออเลือดหยดติ๋งๆๆ
เปนภาพที่ดูคลาสสิกมาก
อร่อยเกินห้ามใจO_,O
*******************************************
พอกลับมาเหมือนเดิมนอน เล่นเกม
อยากรุจังทามมายเราเลิกเล่นเกมไม่ได้
เกรดออกละแหละ
มีแต่เซฟบวกกะเซฟ อารายวะ >_<
ทามได้อยู่น๊า ..... จาว่าไปก้อทามได้กานทุกคน
วิชาออแกนิคที่กังวลก้อได้เซฟละ
อะเคๆๆ พอให้อภัย
แต่พวกวิชาพอลิเมอร์นี่สิ
ทามได้กานหมด มีนเลยสูง
พอจานตัดเกรดช่วงเซฟนี่กว้างยางกะรีสอร์ท
ช้านละเซงไฉนเลยจึงเปนแบบนี้-..- Black Eyed Peas......Don't lieHey, baby my nose is getting big I noticed it be growing when I been telling them fibs Now you say your trust's getting weaker Probably coz my lies just started getting deeper And the reason for my confession is that I learn my lesson And I really think you have to know the truth Because I lied and I cheated and I lied a little more But after I did it I don't know what I did it for I admit that I have been a little immature F**king with your heart like I was the predator In my book of lies I was the editor And the author I forged my signature And now I apologise for what I did to you Cos what you did to me I did to you * Nononono baby, nononono don't lie Nononono, yeah you kno know know know you gotta try What you gonna do when it all comes out When I see you & what you're all about Nonono baby, nononono don't lie Yeah you know you know you know you know you know you gotta try She said I'm leaving Cos she can't take the pain It's hard to continue this love it ain't the same Can't forget the things that I've done inside her brain Too many lies committed too many games She feeling like a fool getting on the last train Trying to maintain but the feeling won't change I'm sorry for the things that I've done and what I became Caught up in living my life in the fast lane Blinded by lights, cameras, you know the fame I don't know the reason why I did these things And I lie and I lie and I lie and I lie And now our emotions are drained Cos I lie and I lie and a little lie lie And now your emotions are drained [Repeat *] Ooh ooh ooh, ooh ooh ooh ooh Ba da ba da ba da ba da badabada Yo, I'm lying to my girl Even though I love her And she all in my world I give her all my attention and diamonds & pearls She's the one who makes me feel on top of the world Still I lie to my girl, I do it And I lie and I lie and I lie till there's no turning back I don't know why, (and I lie and I lie till I don't know who I am) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
